Жи́ли-бы́ли де́душка и ба́бушка. Была́ у них вну́чка Ма́шенька.
Пошла́ Ма́шенька в лес гуля́ть и заблуди́лась. Ходи́ла-ходи́ла де́вочка по ле́су, уста́ла. Вдруг ви́дит дом стои́т большо́й, краси́вый.
Постуча́ла Ма́ша в дверь. Никто́ не отвеча́ет. Она́ вошла́ и се́ла о́коло око́шка. А жил в э́том до́ме медве́дь. Верну́лся он ве́чером домо́й и уви́дел ма́ленькую де́вочку:
– Вот как хорошо́! – говори́т медве́дь. – Тепе́рь ты у меня́ бу́дешь жить. Бу́дешь ка́шу вари́ть и дом убира́ть.
Загрусти́ла де́вочка, запла́кала, но де́лать не́чего. Ста́ла она́ у медве́дя жить.
Медве́дь це́лый день по ле́су хо́дит, а Ма́ша дом убира́ет, ка́шу ва́рит и всё ду́мает, как домо́й убежа́ть. Но убежа́ть не мо́жет, доро́гу домо́й не зна́ет.
Ду́мала она́, ду́мала и приду́мала. Верну́лся ве́чером медве́дь домо́й, а Ма́шенька говори́т:
– Я пироги́ вку́сные испекла́ для ба́бушки и для де́душки. Отнеси́ им вот э́ту большу́ю корзи́ну с пирога́ми.
– Хорошо́, – говори́т медве́дь, – отнесу́.
– То́лько, смотри́, – говори́т Ма́шенька, – пироги́ не ешь, я на э́том высо́ком де́реве бу́ду сиде́ть и далеко́ смотре́ть.
– Ла́дно, – говори́т медве́дь, – не бу́ду я есть твои́ пироги́.
– Посмотри́, не идёт ли дождь, – говори́т де́вочка.
Медве́дь пошёл смотре́ть, а Ма́шенька пры́гнула в корзи́ну и под пироги́ спря́талась. Медве́дь верну́лся, ви́дит, корзи́на гото́ва, взял её и пошёл.
Шёл он, шёл, уста́л и говори́т:
– Ся́ду на пенёк, съем пирожо́к.
А Ма́шенька из корзи́ны кричи́т:
– Ви́жу, ви́жу! Не сади́сь на пенёк, не ешь пирожо́к.
Пошёл медве́дь да́льше. Шёл-шёл, уста́л и говори́т:
– Ся́ду на пенёк, съем пирожо́к.
А Ма́шенька из корзи́ны опя́ть кричи́т:
– Ви́жу, ви́жу! Не сади́сь на пенёк, не ешь пирожо́к.
Удиви́лся медве́дь:
– Кака́я глаза́стая! Высоко́ сиди́т, далеко́ гляди́т.
Пошёл да́льше.
Пришёл медве́дь в дере́вню, а соба́ки как на́чали на него́ ла́ять, он корзи́ну поста́вил, а сам в лес побежа́л.
Ба́бушка и де́душка услы́шали, как соба́ки ла́ют, вы́шли на у́лицу, ви́дят – корзи́на стои́т, а в корзи́не их вну́чка Ма́шенька.
Обра́довалась ба́бушка, обра́довался де́душка, обра́довалась Ма́шенька.
Մենք այսօր գնացել էինք Փայտարվեստի թանգարան։Մենք այնտեղ տեսանք, շերեփներ, փայտից պատրաստված օրորոցներ,մահճակալներ և փայտից պատրաստված հերոսներ, օրինակ՝ «Քաջ Նազարը»։ Հետաքրքիր էր իմանալ ,որ այդ ամենը խնձորենու, թզենու ծառից է պատրաստված։ Իսկ հետո գնացինք «Կոմայգի»։ Այնտեղ պարեցինք և երգեցինք, որից հետո ես իմ ընկերը խաղացինք շատ խաղեր։
Գիտե՞ք, որ աչքերն էլ են գանգատվում: Չե՞ք հավատում: Մի անգամ իմ բախտը բերեց, ես կարողացա լսել, թե ինչպես են նրանք բողոքում:
— Ոչ ոք չգիտի,-տրտնջում էին նրանք,-թե ի՜նչ մեղք ենք մենք, խեղճ ենք մենք: Արդեն մի քանի դար է՝ մեր կյանքն անտանելի է: Մենք միշտ տեսնում էինք, որ Արեգակը պտտվում է Երկրի շուրջը: Բայց հայտնվեցին Կոպերնիկոսն ու Գալիլեյը և ապացուցեցին, որ ես սխալվում եմ, ամեն ինչ հակառակն է՝ Երկի՛րն է պտտվում Արեգակի շուրջը: Նայում էինք ջրի մեջ և տեսնում, որ նա մաքուր է ու թափանցիկ: Բայց հայտնվեց մի հոլանդացի Լևենգուկ, մանրադիտակ ստեղծեց և պարզվեց, որ մի կաթիլ ջրում ավելի շատ կենդանի էակ կա, քան ամենամեծ գազանանոցում: Հիմա էլ, տե՛ս, գիշերը նայում ենք երկնքին, ա՜յ Continue reading «Աչքերի գանգատը » Ջաննի Ռոդարի→
Գիտե՞ք, որ աչքերն էլ են գանգատվում: Չե՞ք հավատում: Մի անգամ իմ բախտը բերեց, ես կարողացա լսել, թե ինչպես են նրանք բողոքում:
